Door Anoniem: Door EersteEnigeEchte M.J. - EEEMJ: Als je ziet HOE de AP privacy-klachten "oppakt" (a.k.a. met drogredenen naar het ronde archief probeert te verplaatsen), dan wordt het duidelijk dat de oorzaak van het gebrek aan effectiviteit van de AP zeker niet alleen onderbezetting (gebrek aan personeel) is, maar vooral ook de houding die de AP zelf aanneemt ten aanzien van de klachten die ze wel "oppakken". De AP besteedt veel tijd en energie aan het afserveren van klachten in plaats van aan het beschermen van privacy. Op die manier is de toezichthouder natuurlijk niet constructief bezig.
Ik kan me goed voorstellen dat zoiets een gevolg is van niet genoeg mensen hebben: men kan de stroom klachten domweg niet aan, dus kan men onmogelijk anders dan ofwel de wachtlijsten tot in het oneindige laten groeien ofwel schiften; dan gebeurt schiften onvermijdelijk op gronden die je eigenlijk niet wilt (want die klachten zouden wél behandeld moeten worden); en dan kost dat schiften zelf ook nog eens een deel van de capaciteit. Zie dat maar goed te doen. Een houding zoals je die ziet kan in mijn ogen heel goed het gevolg van onderbezetting zijn. En de pest is dat als zo'n houding zich verankert in de organisatiecultuur dit door kan blijven etteren als het capaciteitsprobleem is opgelost.
Ik kan voor alle duidelijkheid niet beoordelen of het daar volledig aan toe te schrijven is, het is heel goed mogelijk dat er meer aan de hand is. Maar ik kan me wel degelijk ook goed voorstellen dat de nare dingen die je ziet wel degelijk de consequentie van onderbezetting zijn, domweg omdat
iets moet wijken als men niet alles kan en omdat dat
altijd nare consequenties heeft, in welke vorm dan ook. Fraai wordt zo'n situatie echt niet. Ik kan me dus goed voorstellen dat dat wel degelijk de kern van het probleem is hier.
Ik denk dat er meer aan de hand is dan alleen onderbezetting. Want je ziet dezelfde houding ook bij andere Nederlandse toezichthouders die ruimer in de middelen zitten. Je kunt het dan "organisatiecultuur" noemen, en dat doe ik zelf ook wel eens. Maar als je ooit verbetering wilt bewerkstelligen, dan is het belangrijk om mensen geen ruimte te geven om zich te verschuilen achter de smoes:
"Ik doe dit als medewerker van de AP/ ACM/ politie/ gemeente X/ ziekenhuis Y/ energiebedrijf Z /"commerciële" dienstverlener met monopolie C omdat de cultuur van mijn organisatie nu eenmaal zo is." Medewerkers moeten worden aangesproken op hun persoonlijke verantwoordelijkheid om zich ethisch en burgervriendelijk te gedragen. Dat gaat niet gebeuren als iedereen zich kan blijven verschuilen achter een naamloze "cultuur".
Mijn favoriete vergelijking is die met de mafiajagers (onderzoeksrechters) Giovanni Falcone en Paolo Borsellino in de jaren 80 van de vorige eeuw. Zij kampten met een enorme opgave, een enorm tekort aan middelen en onvergelijkbaar veel grotere risico's dan de bestuurders en ambtenaren van de AP. Toch zetten zij alles op alles om hun wettelijke taak effectief te vervullen en de mafia effectief te bestrijden en te doen krimpen. Ze wisten dat zij het risico liepen persoonlijk de hoogste prijs te betalen. En dat gebeurde uiteindelijk ook: beiden werden in 1992 vermoord. Maar ze hadden wel concrete resultaten behaald en hun inspanningen leidden tot de neergang van m.n. de Siciliaanse mafia.
Iets vergelijkbaars is er in Oekraïne de afgelopen vier jaar gebeurd. Kijk wat die Oekraïners voor elkaar hebben gekregen door serieus voor resultaten te gaan.
Die mentaliteit van ECHT gaan voor resultaten, met hart voor de zaak en hart voor de burgers, die is een half universum verwijderd van de mentaliteit die ik zelf in contacten met de AP bij haar medewerkers heb waargenomen. En die ik van afstand ook waarneem in de publieke uitlatingen van iemand als Wolfsen. Risicomijdend gedrag van een in fluweel en zijde geklede kapitein die het schip al jaren onder de waterlijn laat doorpruttelen, in plaats van linksom of rechtsom de haaien te harpoeneren en voorbeelden te stellen. Slap geouwehoer terwijl onze privacy door het afvoerputje wordt gespoeld.
Ik heb het in talloze micro-beslissingen van AP-medewerkers gezien, dat ze vooral bezig waren/zijn met:
- zichzelf indekken;
- machtige partijen in bescherming nemen tegen machteloze burgers, en zichzelf op die manier met die machtige partijen verbinden in een zeer ongezond, onhygiënisch bondgenootschap tegen de burgers.
Waarom heeft Wolfsen in die tien jaar voorzitterschap nooit samen met zijn medebestuursleden gezegd: "Als wij nu geen verdubbeling van ons budget krijgen, dan stappen wij collectief op omdat wij onze taak op deze manier sowieso niet adequaat kunnen vervullen."...?
Waarom heeft de AP nooit guerilla-tactieken toegepast om op te komen voor de privacy van burgers (nee, ik ga zulke mogelijke tactieken niet hardop specificeren), terwijl ondertussen de massasurveillance-lobby, inclusief de inlichtingendiensten en ministeries zoals J&V jaar na jaar guerilla-tactieken hebben toegepast om de privacy van burgers om zeep te helpen?
Op een gegeven moment ga je dan vanzelf denken: "Als de kapitein, de eerste stuurman en de rest van de bemanning van het AP-schip allemaal bestaan uit laffe ratten dan wel grijze muizen, laat dat schip dan maar een keer naar de haaien gaan, dan mogen ze laten zien hoe goed ze kunnen zwemmen."
Toegegeven, dat zou een paardenmiddel zijn, maar misschien zou het mensen wakker schudden. Zie jij serieus perspectief op een andere, vriendelijkere oplossing waarmee het hoognodige resultaat wordt geboekt? Welk perspectief dan, en waarom is dat volgens jou een serieus te nemen perspectief?
M.J.
